Şimdi bize kaybolan yıllarımızı verseler, ister miydik sahiden?



Yok bırakın simdi bize kaybolan yıllarımızı vermesinler, dönmeyelim hiçbir zamana… Eski zamanlar, eski hatalar, eski yaşanmışlıklar eskide kalsın. Çünkü dönersek eğer dönüş yeni hatalara gebe, yeni yaşanmışlıklar zorunlu ve yeni ağır ağır hikayelerle dolu. O yüzden bırakın gitsin, şimdi bize kaybolan yıllarımızı vermesinler. Bize şimdi kaybolacak yıllarımızın kıymetini bilme gücü versinler! “Keşkesiz”, “belkisiz” anlar yaratsak kendimize, anlarımızdan mutlu olsak, anılarımızdan gurur duysak…

Yok geri döndürmesinler bizi tek bir an için bile… Çünkü olan olmuş bir kere! Dönsen de, dönüp de ölsen de, ölüp de bitsen de olan olur zaten… Çünkü olan odur, yazgısı budur bu işin arkadaşım, zorlamayla değişmez! O yüzden koy cebine yaşanmışlıkları onlar ilerde hiç bir şeye değişilmez…

Kaybolan yıllar gelecekse geri, yalnızca mutlu anlar için gelsin yaşadığın, yaşarken keyfine doya doya vardığın, bir daha bir daha yaşamaya can attığın… O güzel anlar için et duanı, telafi için değil… Kayıp yılların, kayıp anıların, ayıp yaşanmışlıkların telafisi olmaz unutma arkadaşım… Doğmuştur yaşanmıştır, büyümüştür tükenmiştir ve ölmüştür hepsi. Değmez aynı çabaya önünde koskoca bir tuval varken yeni bir resme başlamak için.

Diyeceğim odur ki arkadaşım, ne üzülürsün kaybolan yıllarına, kaybolan anlarına, kaybolduğun yollara… Vermiyorlar işte o kaybolan yılları geri. İstemedik mi sanki hiç? Hepimiz içimizden taa en derinden belki milyonlarca kez yalvardık da dönebildik mi o kaybolan yıllara? Neden öyleyse bu telaş, bu serzeniş, bu üzüntü, bu çaba? Bırak geçmişi azad et gitsin, boşalt kalbinin sıkıntısını taşıma daha fazla, vakit kaybetme yeni yolunda yürümek için. Hani vaktin çok değerliydi ya senin o zaman nedendir bu geçmişi kurtarma telaşı, bu geleceği görememe ahmaklığı? Kanatma kabuk tutmuş kalbinin yaralarını, kanamaktan, can yakmaktan başka işe yaramaz o kabuksuz yaralar… Bırak onlar kendi kendine yok olsun, kalbin kendi yağında kavrulsun…

Hadi ileri doğru bir adim at bomboş gözükse bile, ileri doğru bir adIm at ki bir yerlerde bir şeyler çıksın karşına. Her adımın biraz daha yaklaştırsın seni mutluluğa ve uzaklaş her adımınla kaybolan yıllarına..

Hadi arkadaşım yolun açık olsun, yolun dupduru, yolun heyecan dolu…

Yorum bırakın

Filed under Genel

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s